تقدیم به تمامی آن هایی که هنوز هم تکه ای از آسمان در چشمانشان،جرعه ای از دریا در دستانشان و تجسمی زیبا ازخاطره ی ایثار گل های سرخ در معبد ارغوانی دل هایشان به یادگار مانده است . نخستین چکه ی ناودان  بلند یک احساس را در قالب کلامی از جنس تنفس باغچه های معصوم یاس به همراه یک سبد گل به روی حجم سپید یک دفتر می ریزیم و آن را به آستان نیلوفری تمامی دل های زلالتان هدیه می کنیم از آن که  رنگین کمان نگاهتان را بر باغچه ی کوجک ما آراسته اید، تا بدان زینت بیش تری دهید. دوستان عزیز برما منت خواهیدگذاشت که با نظرات و اندیشه های ارزشمندتان ما را دراین راه یاری دهید.